.png)
نورعلی اسیری
محترم الحاج حاجی نورعلی اسیری فرزند یارمحمد ولدیت عطا محمد متولد سال ۱۳۴۶ ه ش درقریه اسکوان ولسوالی تولک ولایت غور میباشد که تحصیلات ابتدائی را ازصنوف اول الی هشتم مکتب را درمکتب سردره ولیسه سید عبدالله علوی مرکز تولک فراگرفته وعلوم دینی را نزد علمای متعدد دینی فراگرفته وبالاخره فراغت صنف دوازدهم رادرلیسه خواجه وحاج الدین پسابند بشکل امتحان سامع سپری نموده است وی درسال ۱۳۶۶ شامل خدمت درقوای پولیس ملی افغانستان گردید ومدت ۲۵ سال را درچوکات قوماندانی امنیه غور ایفای وظیفه نموده واخیرآ درولسوالی های ساغر،دولتیار،لعل وسرجنگل وپسابند ولایت غور بحیث قوماندان امنیه ایفای وظیفه نموده است برعلاوه ایشان ازکودکی علاقمندی به خواندن اشعارچون حافظ شیرازی ، عبدالقادر بیدل دهلوی ، سعدی شیرازی ، مثنوی معنوی داشته واز۱۶ سالگی به سرودن شعر آغازنموده اند وبه دوزبان دری وپشتو شعر میسرایند اینک نمونه کلام شان.
---
**نمونه کلام:**
خــــــــــــــدایا! این وطـن ویرانه تا کی
بری ازشــــــــــادی وغــــمخــــا نــه تا کی
هــــــــوایش پُرغــــــبار ودود و تاریــک
زمینش عــــــاری از گـــــلـــوا نـــه تا کی
بریزد اشـــــک غــــــــم را ابر نیسان
به دا مان ســــــاز غـــــــم جـــــولانه تا کی
بــجـــــــــای لا له و گل در بـهـــا رش
زند ســـــــر خـار غــــــم هـــــرلا نه تا کی
زقلب کــــــــــــوهــــــساران ناله خیزد
به غــــــــــم صیاد و دام و دانـه تا کی
زنان وکــــــــــودکان اندر فـــغــــــانند
بدور خــــــنـده ء مـــســــــــتا نه تا کی
گـــــــرفته د هـــــر ازما عقل وفـــرهنگ
بــد ســت زنـجـــــیـــر و پا زو لا نه تا کی
بجــــــــــای می قــــدح پُر خــون گرفته
بدســــــتش ســــــا قی میـــخــــــانه تا کی
نباشد شــــــادی و ســـــــــیر تما شـــا
بـــــود پُــر مــــا جـــــرا این خـــــا نه تا کی
الهی ازکـــــرم لـطـف عـــــطــــا کـــن
هــــدر این شـــــوکـــت شــــــا ها نه تا کی
ا ســـیری راغــمـی دوران هــمیـشـــه
بســــــــوزد آتــش ســــــــــوزا نــه تا کی
نــو یســـــــــم ناله زار یتیـــــــمان
غــــــم وانـــدوه بســـــــیار یتیـــــــمان
یتیـــــــمان را غمی بســـــــیار با شــد
دهــــــــم شـــــرح حالت زار یتیـــــــمان
یتیـــــــمان را نبا شـــد عـید ونــــوروز
نباشــــــد شــــــــادی درکار یتیـــــــمان
پناهـــــــــــــــــگا هی ندارند جــز زالله
رســـــــول حـــــق مـدد گار یتیـــــــمان
اگــــــــر شــــخص یتــــیمـــی را نوازد
ویا گــــــــــردد او غـمخـوار یتیـــــــمان
یـقــیـــن راضی شــــــــــود پیغمبری ما
که با شــــــد هــــــرزمان یار یتیـــــــمان
چنین فــــــــرموده ســــــــردار دو عالم
دریـــــن باره ز ا ســـــــــرار یتیـــــــمان
مــبـــــوس فــــــرزند خـــود نزد یتیمی
که لـرزد جـسم غـــــــــمـبار یتیـــــــمان
ا ســــیری را عــنـا یـت کن خـدایا!
که با شــــــد یار وهــمـــــکار یتیـــــــمان
---
**قطعه شعری از ملا محمد جمعه حریق که در وصف نورعلی اسیری سرودهاند:**
هــــمیــــــــشه آرزو دارم گـــــشایــــم
به مــــــــدح راد مــــردان هــــــردولب را
نخستین وصـــــــــــف آنکس کــو زقـرآن
تفوق جُـــــــــسته است فکـــــر وحسب را
جـــناب نــــورعلــی حاجی قـــــــوماندان
رعـــــــیــت پـــــرورعــــــــا لی نسب را
همی باشد به عــــــزم خــــــــویش راسـخ
چـو درهــــــــــرکار خـــواهد لطف رب را
مـــــــدیــدی درپی فــــــرهنگ و دانش
تحمل کــــــــــرد صـــــد رنـــج و تعب را
ازینکه خـــــود خـــــرد مند و ادیب ا ست
نــــــوازش میــــــدهد اهــــــــل ادب را
دعـا گـــــــــــویم ورا تا زنـــــده با شـــم
به لطف حـــــــق گـــــــزارد روز وشب را
زرب خــــــواهم هـــــمیشه ســـــرفرازش
بروی وی گــــــــــشاید صــــــد درب را
ز بسکه ســـــــــوختم اندر غـــــــم دین
حـــریــق بنهاده ام وصـــف و لــقب را
---