حرف نیکومرکسان را قوت جان میشود

قوت جسم زینت جان زیب ایمان میشود

می شود پربارباغ دشت ودامان از تلاش

پرطراوت با شمیم ازعطر ریحان میشود

می شمارد نبض دل پیمان نیکودر مکان

فرحت خاطرهمینست دیده حیران میشود

دیده حیرانست زحیرانی چه دارد مرزدید

انچه دارد بهره اش ازبود انسان میشود

بیش مضمون سخن ازبس سخنگو زمان

حرف نیکو درسخن والا و پرشان میشود

گرسخن بی سنجش وبایاوه گوی شدقرین

گرسخن بیهوده گفتی دشمن جان میشود


نیک آموخت آن یکی ازپیردانا (باســـــلا)

گر سخن دانسته گوی نقد هرخوان میشود