بیا پیشم نشین شمع شب افروز
فغان وناله دارم در شب وروز
که تاجان در بدن دارم منی زار
ترا جویم ز خوبان ای گل افروز
ببین «مهجوره» ات بیمار گشته
رخ زرد و دل افگار گشته
نمی بیند جمال نازنینت
بکار معشوقی دشوار گشته
اگر یکدم کنار من نشینی
نظر سازی بحال یک غریبی
خدا بدهد ترا خیر دو عالم
کنی رحمت به این زار حزینی
به تولک میروی ای باد صرصر
بگو با غوث محمد شاه رهبر
تو سر از روضه ات بردار یکدم
به «مهجوره» نظر کن بار دیگر