از جان جهان ماه ده چار بر جمله عاصیان تو غمخوار ای دوست ز روی مهربانی یکشب بنما بمن تو دیدار آن روزیکه روز حشر گویند در جمله انبیاء تو سال ار میکن نظری بحال زارم اندوه و غمم ز دل تو بردار گر سر ببُری به تیغ تیزم از راه وفایت بر نخیزم