تفاوت ازبک، ترکمان، چغتای و مغول، استاد نبی ساقی

تفاوت ازبک، ترکمان، چغتای و مغول

بر اساس کتاب سلوک الملوک

ذکر محاربۀ خاقان جهان عبیدالله خان شیبانی با بابر پادشاه چغتای

در سنۀ ست عشره و تسعمائه حضرت خاقان جهان ابوالفتح محمد شیبانی خان در مرو شهد شهادت نوشید. بعد از آن واقعه سلاطین اوزبک در ماورالنهر توقف نفرموده و به طرف ترکستان رفته آنجا قشلاقی نمودند و پادشاه بابر بن عمر شیخ چغتای (تیموری) به امداد و معاونیت طایفۀ طاقیه سرخ ولشکر عظیم زیاده از هفتاد هزار سوار از چغتای و مغول و ترکمان و لشکر بدخشان تا بلاد هندوستان همراه داشت ( ص ۵).

فی الحال بابر موازی هفتاد هزار سوار از ترکمان و چغتای و مغول و بدخشان احتماع نمودند و بابر به امن خاطر از سمرقند بیرون آمد. تصور آن داشت که چون آوازۀ کثرت و شوکت عساکر او به اوزبک می رسد فی الحال روی بجانب فرار می آورند ( ص: ۱۴).

داروغۀ بخارا تصور کرد که ایشان فرار نمودند به بابرمیرزا نوشت که اوزبک فرار کردند. لشکر بابری، پنجاه هزار سوار گزیده با اعیان امرای چغتای و مغول و ترکمان (ص: ۱۵).

حضرت خاقان [عبیدالله خان] با سه هزار اوزبک که حاضر بودند به استقبال آن لشکر توجه فرمودند (ص: ۱۵).

سلوک الملوک

کتابی است در آیین دولتداری به اساس فقه حنفی و شافعی که در سال ۹۲۰ هجری به قلم فضل الله بن روزبهان اصفهانی در بخارا به دستور عبیدالله خان بهادر فرزند محمد شیبانی نگارش یافته است.

این کتاب در سال ۱۹۶۶ در حیدر آباد هندوستان چاپ شده است.