سید آقا سادات

قسم بر کنج تاریکی و این حال خراب ما

که سوزی لامُـروت! در ازای این عذاب ما

گرفتی جـزر جـانم را، چرا باور نمیداری؟

که زنده زنده بنمودست هجر تو کباب ما

دعــای بد اگر کـــردم مکن بـــاور نگـــاری من

که یک لحظه عذاب تو، نمی آید به خواب ما

اگر پاشیده ام بر سر همیشه خاک عـــالم را!

همین کافی بود اینکه کنند عاشق خطاب ما

خوشم با درد هجران و همین دیوانگی، هرچند

بریزد دایمــــا برهم همــــه فکـــر و حســاب ما

در این دنیا اگر گاهی ندیدی سوی ما، لطفــاً

بخوان بر خاک ما حمدی که آید در ثواب ما

نکیرین هرچه را پرسند از این سادات ما اینجا

بغیر از دوستش دارم نبـــــاشد در جـــواب ما