نوروزانه، محمدالله افضلی

دلنوشته‌ای به استقبال نوروز

نوروزانه

برایم روزهای کهنه، کی نوروز خواهد شد

که من دیروزیم، دیروز کی امروز خواهد شد

زمان در سرزمینم ایستگاه دایمی دارد

که دایم شب بود، انگار فردا روز خواهد شد

غلط گفتند کاخر نور بر ظلمت شود پیروز

که ظلمت بارها و بارها پیروز خواهد شد

به یاد میهنم هر شب به خواب خویش می‌بینم

که داغ حسرت بی‌مادری‌ جان‌سوز خواهد شد

در این دور تمدن کی گمان می‌رفت یک روزی

حکیم و حاکم این شهر پالان‌دوز خواهد شد

دگر جنگیدن ما چاره‌ی درد وطن نبود

هر آن کس مرگ خواهد راهی قندوز خواهد شد

وطن‌خواهی و آبادی، جهاد و جنگ آزادی

فقط یک داستان خوب و پندآموز خواهد شد