کفش، استادغلامحیدر یگانه

کفش

تشنج را می‌جود یک لنگه کفش کوچک

و اعصابش درهم‌می‌شکند واهمه را

پیاده‌راه

خال، ‌خال، خال... تب‌دارست

حنا می‌چکد از ریش سرخ خرشید

و

یک لنگه کفش کوچک مثل غیظی

تف شده بر صورت چارگوش کابل

لنگه کفش کوچک

با مگس‌ها هفت‌وهشت کرد

با مورچه‌ها

با هفت میلیارد آدم‌گیا

ناطقه‌ی سرک متورم شد از لکنت

در هق‌هق زنگ مکتب

در تقلای غریب کفش کوچک

حیدر یگانه