4- گندم را توسط دستاس و بعداً که آسیاب بوجود آمد توسط آسیاب آرد می نمودند و از آرد نان های مختلف النوع پخته میکردند که عبارت بود از : نان تندوری – که طرز پخت آن را هرکس میداند ؛ نان کُمبه – نحوه پخت آن اینطور است که در حدود یک من (چهارکیلو) آرد را خمیر می نمودند بالای سنگی که به همین منظور در زمین فرش شده بود آتش می کردند که خوب داغ می شد سپس آتش ها را خارج میکردند و سنگ را خوب پاک و تمیز می نمودند تمام خمیر را روی سنگ می ریختند و هموار میکردند بالای آن تاوه ویا ظرف دیگری می گذاشتند سپس آتش ها را بالای آن می ریختند و اگر لازم می بود به آتش آن می افزودند بعد از مرحله معین نان کُمبه پخته می شد گاه در بین آن تخم مرغ ، چارمغز ، بادام و کشمش و مغز پسته جا میدادند که از حالت معمولی میگذشت نان مخصوص وفرمایشی بود.
- نان پتیر(فتیر): یک من آرد ویا کم و بیش را بدون خمیر مایه خمیر میکردند قدر اشخار به آن افزود میکردند رنگ نان را زرد می ساخت و به آن زائقه خوب می بخشید و نان را نرم می ساخت مانند کُمبه پخته میشد این نوع نانرا اغلباً کسان می پختند که شب مصروف کار می بودند مانند دهقانان که به شکل حشر خرمند ها را ذریعه باد پاک می کردند ویا کسانیکه شب در آسیا می ماندن همراه آسیابان جهت جلوگیری از خواب اینکار را می نمودند .
- نان کاک : خمیر آن نسبت به تمام انواع خمیر رقیق تهیه می شد این قسم نان را بیشتر چوپان ها و بعضی مسافرین که سفر های طولانی داشتند وبا خود آرد حمل می کردند و بعضی مجردین پخته می نمودند به این ترتیب زمانیکه خمیر آماده می شد چند دانه کولوله سنگ را به اندازه یک کیلوی جمع میکردند و بالای آنها آتش میکردند تا که سرخ می شد خمیر را هموار میکردند سنگ ها را از آتش کشیده پاک می نمودند و خمیر را گرداگرد آن پیچانده کنار شان آتش می نمودند از داخل سنگ و از بیرون آتش آنها را پخته میکرد بعداً سنگ ها را خارج میکردند نان آماده خوردن می شد.
- نان دیکی : بهترین و خوش مزه ترین نان نسبت به همه نان ها است آرد را با روغن ، شیر وتخم مرغ تر می کردند در وسط آن مغز بادام ، پسته ، چارمغز ، کشمش وغیره مواد جابجا می نمودند توسط دیک چودنی که مخصوص پختن قابلی ازبکی است می پختند .