• چگونگی تامین ارتباطات :

نحوه ارتباطات تلیفونی طوری بود که بدون علاقه داری فرسی به تمام ولسوالی های غور لین تلیفون تمدید گردیده بود همچنان از طریق ولسوالی شهرک به چشت شریف ولایت هرات ، پایه های چوبی چهار متره به فاصله های معین نصب شده بود و لین های فولادی به پایه ها پیوست داشت بخاطر حفظ پایه ها و فعال بودن نفر های مخصوص موظف بود که آنها را لین بین می گفتند تمام ساحه غور بین آنها تقسیم شده بود هرکس مسئول ساحه مربوط خود می بود برای آنها گوشی های توزیع شده بود که هر روز سه مرتبه هر کدام ارتباط می گرفت به مرکز که مربوط بود از صحت لین اطمینان میداد همچنان بمرکز ولسوالی نزدیکش هرگاه ارتباط از یکطرف قطع می شد و طرف دیگر فعال می بود لین بین میدانست لین از کدام سمت قطع گردیده مسیر لین را تعقیب می کرد تا اینکه محل قطع شده را پیدا می نمود و لین را بسته میکرد و ذریعه گوشی همرایش بدو طرف اطمینان میداد تمام لین بین ها در یک ساعت معین ارتباط میگرفتند تا همه از حال یکدیگر خبر شوند در صورتیکه ایجاب کند یکدگر را کمک نمایند این لین بین ها از طرف حکومت ماهانه در بدل یکسال قرار داد معاش اخذ می کردند .
تامین تماس و رابطه طوری بود که نفر موظف بنام تلیفونی دسته تلیفون را بگردش می آورد و این سبب میشد که تلیفون مقابل به صدا در آید نفر موظف گوشی را میگرفت و با یکدگر صحبت می کردند از ولسوالی تولک بولسوالی های شهرک ، تیوره ، پسابند ، ساغر مرکز مستقیم روابط تامین می شد بولسوالی چشت شریف بوسیله شهرک و بولایت بامیان از طریق مرکز ولایت غور ارتباط تامین می شد دولت مسایل عاجل و ضروری را از طریق تیلیفون ها به ولایات اطلاع میداد ولایات بولسوالی ها و کاپی آنرا بعداً از طریق پسته ارسال می نمود.
و اما شیوه پسته رسانی: چند نفر از طرف دولت بحیث پسته رسان در بدل معاش معین استخدام بودند پسته رسانهای تولک به علاقه داری فرسی ، چشت شریف و ولسوالی شهرک پسته را انتقال میدادند پسته مجموعه بود از مکاتب رسمی دولتی و مکاتب اشخاص و افراد که از طرف کاتب مخابرات ولسوالی تنظیم می شد به این ترتیب مکاتب رسمی از طرف ادارات و مکاتب شخصی از طرف افراد به شعبه مخابرات تسلیم داده میشد مخابرات هر مکتوب و پارسل را وزن می نمود در سطح هر یک تکت پستی را به ارزشهای متفاوت به تناسب وزن نصب می کرد هر تکت پستی ارزش آن بر خودش تحریر شده بود از اشخاص و افراد پول نقد می گرفتند و برایش رسید چاپی میدادند زیر چک آن غرض محسوبی و تحویل پول بخزانه بدفتر باقی می ماند و پول پستی مکاتب رسمی بحساب عواید مخابرات در ختم سال رسماً انتقال میگردید تنظیم و ارسال پسته هفته یکروز در روز پنجشنبه صورت میگرفت کاتب مخابرات تمام مکاتب را جمع میکرد آنها را بداخل خریطه جابجا می نمود سر خریطه را می دوخت بعداً توسط تار دبل آنرا چاربند بسته میکرد سرچار بند را لاک میزد و مهر می نمود بعداً به پسته رسان تسلیم می نمود این لاک و مهر بخاطر این بود تا کسی آنرا باز ننماید و از راز های دولت معلومات بدست نیارد پسته رسان مرکزی پسته را می برد برای پسته رسان دوم وی لاک و مهر را معاینه میکرد در صورتیکه صحت می بود آنرا تسلیم می شد کتابچه تسلیمی را که به همین منظور تهیه شده بود امضاء یا مهر می نمود اگر لاک و مهر به هم خورده و نا سالم می بود آنرا تسلیم نمی شد هر دو بمرکز ولسوالی آمده مشکل را حل می نمودند این دو نوع ارتباط تا سال 1357 دوام داشت بعداً از اثر جنگ ها پایه های چوبی به مواد سوخت تبدیل شد لین ها از بین رفت پسته رسانی قطع شد نظام بهم خورد اکنون این دو موضوع به شکل دیگری تطبیق می شود.