top of page

حضرت خواجه محمد صاحب کامل رحمه الله علیه

این بزرگوار در اوبه بسیار شهرت دارد ومرقدش زیارتگاه است ، طوریکه از لوح آن بر می آید صاحب قبر باید پدر ابراهیم امام ابوالعباس سفاح نخستین خلیفه عباسی باشد یعنی ابراهیم امام وابوالعباس سفاح هر دو پسران محمد بن علی بن عبدالله بن عباس رضی الله تعاله عنه بوده اند .
معلوم نیست محمد بن علی بن عبدالله چطور به خراسان افتاده و به چه سبب به هرات آمده و به چه حادثه فوت کرده ودرینجا دفن شده زیرا که محمد بن عبدالله در شام فوت و به هیچ صورت ممکن نیست که خاکش در هرات باشد و آنهم در اوبه .

علی الحال در اوبه مزاریست بنام خواجه محمد کامل و بالا سر آن مزار لوحی است و از مرمر و این عبارت از آن لوح به خط نستعلیق مکتوب و محکوک است.
الحمدلله الذی نعمایه ، شامل آلایه الکامل ، ذوی القدر الفضایل والصلوة والسلام علی محمد الفاروق بین الحق و الباطل اما بعد فهذا فهذا ابن ابن عم الرسول الذی کمالاته مبرهن به دلائل الهدی الهادی العادل امیرالمونین محمد الملقب به خواجه کامل ابن امام الوری والهدی والتقی امیرالمومنین علی ابن ابن عم الرسول الله امیرالمومنین عبدالله ابن اهل السخا بین الناس امیرالمومنین عباس رضوان الله علیهم ، مولده به کوفه یوم الست 21 شهر رمضان سنه 74 خلافت به خراسان شانزدهم ذی الحجه سنه 125 رحلة به اوبه 13 ربیع الثانی سنه 132 الی صد هزار رحمت بر تربیت و روانت که به مقتضای کل نفس ذائقه الموت در سنه مذکوره خطاب مستطاب ارجعی الی ربک راضیة مرضیة به گوش جان شنید و روی وجود در حجاب عدم

کشید وشرت الموت کاس و کل الناس شار به از دست ساقی والله یدع الی دارالسلام چشید . سال هجری 1288 خواجه شمس الدین قاضی بانی این لوح گشت عمل عبدالغیاث حکاک اوبهی .
طوریکه ملاحظه میشود این لوح قدیمه نیست وبه سال 1288 آنرا ساخته اند از جانب قاضی عبدالرحیم خان اوبهی فرزند مرحوم مفتی میر عبدالغیاث شنیدم که گفت پدرم قطعات درهم شکسته لوح قدیم را پهلوی هم گذاشته عبارت آنرا نقل و روی لوح موجوده نوشته و حکاکی نموده مرحوم مفتی میر عبدالغیاث مردی عالم عامل وخوش نویس و حجار ماهری بوده و غالباً لوح قدیم را که پیر درویش قل نامی از حکام اوبه آنرا ساخته و دور مزار را پنجره نموده ازمیان رفته و این قطعه نیز در آن لوح به الواح پایان پا نوشته بوده :( راجع به نقل لوح قدیمه ، ک ص 127 متن کتاب هذا.)
حاکم نیک رای خیر اندیش
سال نهصد بده کم از هجرت
پنجره کرد قبر نیز نهاد
پیر درویش ایل قل درویش
کرد احیاء قبر آن حضرت
در دو عالم خداش خر دهاد

اما آنچه از نوشته لوح بدست می آید از سال ولادت وتاریخ و وفات و محل وفات همگی و تمامی مغایر قول مورخین بزرگ است .
قاضی ابن خلکان مینویسد :........ ولما حضرت محمد المذکور ((محمد بن علی بن عبدالله بن عباس)) الوفاته باالشام اوهی الی ولده ابراهیم المعروف بالامام .... وکانت ولادته محمد المذکور سنه ستنین للحجرة ... وذکر ابن حمدون فی کتاب التذکره ان محمد المذکور مولده فی سنه اثنین وستین للحجرة وتوفی محمد المذکورة فی سنه ست وعشرین وقیل اثثین وعشرین و مائة پس نه اوبه محل وفات محمد و نه ابن خاک محمد بن علی بن عبدالله و نه سال هفتاد وچهار ولادت او و نه سال 132 سال وفات محمد بن علی بن عبدالله بن عباس است و نه هیچ یک به خلافت رسیده اند که امیرالمومنین خطاب شوند و معلوم نیست این خاک خاک کیست و چرا بنام وی معروف شده و در اوبه دیگر مزارات نیز موجود است که اکثر به اسم ورسمی معروف نیست ودو سه مزار صاحب نام است اما ترجمه حال آنها نیز روشن نیست مثل مزار میر ابوسید اوبهی در دشت شمالی اوبه و مزار سلطان ویس وبابا ویس قرنی موجود است و به تعداد 90 جریب زمین اوقاف دارند.

bottom of page