top of page

درویش محمد اوبهی رحمه الله علیه
درویش محمد ازشاعران اوبه هرات بوده و درویش تخلص می کرد و او مرد درویش و وارسته بود اشعار زیادی از او در نعت سرور کائنات صل الله علیه و آله وسلم باقی نمانده باالآخره به سال 1360 ق از دنیا رفت مرقدش معلوم نیست.
نمونه کلام آن:
ای صبح ازل شعشعه بدر جمالت
از مرکز این دایره تا هفت سپهرش
اسرای تو اقصی و عروجت فتد لی الله
هر چند صفایست برخساره حوران
لولاک ترا فلعت وباقی است لعمرک
مقصود ز کونین تو بودی ز نخستین
وی شام ابد مرحله ظل لیالت
با طارم اعلاست همه فرش جلالت
عرش است همه جلوه گر حسن کمالت
لیکن همه سودا سودای بلالت
هم خلق عظیم است ز حق وصف خصالت
نوشید صقی شربت از جام وصالت

درویش سیه نام بامید شفاعت
عمریست که افتاده به قلاب خیالت

bottom of page