فشفر از دیگر نقاط اوبه هست
قریه فشفر در دامنه کوه و در قسمت شمال غرب ولسوالی اوبه قرار داشته این قریه یک منطقه سرسبز و شاداب وسرشار از تمام زیبائی های طبیعی بوده و آب های صاف و شفاف که در تابستان سرد و در زمستان گرم در هر گوشه و کنار آن جاریست وباغ های مملو از اشجار مثمر و غیر مثمر از قبیل انار ، انجیر ، بیهی ، چهار مغز ، شفتالو ، وغیره بود و از نگاه آب وهوا وفور میوه جات شهرت بسزای دارد مردم شان مهمانواز علم دوست بوده ازین سبب این منطقه را مهمانخا علما و شعرا می نامند .
مدرسه عالی و علمی شان بنام مجدیه مشهور بوده و از جمله مدارس عالی وسابقه دار این مرز بوم بوده ودارای قدامت تاریخی است که سالانه طالبان زیادی را فارغ داده وبحیث مدرس به جامعه اسلامی تقدیم می نماید.
مدرسه ومسجد جامع آن توام در یک احاطه بسیار وسیع قرار دارد اما مسجد آن خیلی قدیمی با فیض وبرکت بوده به مجرد داخل شدن در مسجد هر بنده مومن حالات خوبی را در خود احساس می کند چنانچه بنده و نویسنده این رساله حالات وفیوضات زیادی را از این مسجد کسب نموده ام دانستم که مرکز فیوضات است در محراب این مسجد نوشته های خیلی قدیمی که بر لوحه های سنگی حک شده بنظر می خورد متاسفانه که نوشته های آنرا بصورت صحیح خوانده نتوانستم چند جمله آنرا چنین خواندم (سلطانعلی مظفر دوله چو این بنا می ساخت هاتفی پی تاریخ آن.)
در قسمت شمال این مدرسه و خانقاه یک احاطه بسیار وسیع که مملو از درختان بزرگ و مقابر اکابیر بزرگ دیده می شود که ازان جمله مزار فیض آثار حضرت خلیفه صاحب عبدالعزیز وخلیفه صاحب عبدالمجید با لوحه های زیبای خود بیانگر مقربان و دوستان خداوند , را میدهد و انسان را بیادخاطرات دوران قرون گذشته می اندازد قطعه شعر که جد بزرگوارم مرحوم مفتی میر عبدالغیاث در وصف فشفر سروده اند اینک:
باشد بعادت شوق وصال فشفر
دارم بدل هوایش ز اصحاب اتقیایش
زان صاحب معظم زان قدوة مکرم
لیکن محال وفرصت نبود مرا بمشت
بینائی هر دو دیده کحل جبال فشفر
بینم همه لقایش از ذوالکمال فشفر
قطب تمام عالم نیکو خصال فشفر
دائم کنم زیارت ناید زوال فشفر
ای صاحبان عالم ای شاعران ناظم
جای (غیاث) خادم صف نعال فشفر