مولانا شبلی اوبهی رحمه الله علیه
در عصر سلطان ابو سعید گورگانی می زیسته اقسام خطوط را خوب می نوشته مخصوصاً خط نستعلیق را که بسیار عالی می نوشته و شعر تر می گفته این قطعه از اوست:
دی سگی را رقیب می زد چوب
گفتمش چیست با تو اورا گفت
سگ همی خورد چوب و می نالید
بهتر از خود نمی تواند دید

در هرات از سه سلطان علی خوشنویس اطلاع داریم اول ملک الکتاب سلطان علی مشهدی ، دوم سلطان علی سبز ، سوم سلطان علی اوبهی که اول پیشوای خطاطان کتاب خانه امیر علی شیر بوده کتب و قطعات دست خطی او را مکرر دیده ام و دومی نیز از خوش نویسان کتابخانه امیر علی شیر بوده دیوان ترکی امیر علی شیر نوایی را به خط او در مشهد نزد کتاب فروشی دیدم خط اش شبیه خط مولانا سلطان علی مشهدی بود سومی را صاحب مذکر احباب چنین می ستاید :(قدرة الحفاظ سلطان علی اوبهی) از فضلای مشهور است سند مصافحه اش به پنج واسطه به حضرت سید کائنات صل الله علیه و آله وسلم میرسد اعزه بخارا پیشتر به شرف مصافحه اش مشرف گشته اند به فقیر طریق صحبت داشت و به شرف مصافحه مشرف ساخته بود در وقت نزع به ملازمت اش رسیدم فرمود که منتظر بودم رساله ای که در باب مصافحه به دست شریفش نوشته بود به فقیر لطف نموده رخصت فرمودند نظم.
به روز حشر که بحر عذاب دوزخ را
ز پا فتاده در آن حال چشم آن داریم
زبانه علمش دم به دم هوا گیرد
که آن مصافحه آن روز دست ما گیرد

و خطوط را خوب می نوشت و به مولانا سلطان علی مشهدی که ملک الکتاب است در باب خط تعرضی داشته و در این بست بدان سبب اشارتی فرموده.
گرچه آن سلطان علی از مشــــــهد است
لیــــــکن این سلـــطانعلی از او بــه است
و حضرت خان شیبانی (حافظ محمد شیبانی) آیه(فسیکفیکهم الله) را جلی نوشته طلب تحسین از افاضل می نموده اند حافظ (سلطان علی) در تعریف آن فرموده :

ای شاه جهان گیر که از لطف الهی
تا لوح و قلم هست کسی در همه عالم
بر خوبی خط ات دو گواه به عدالت
بر مسند اقبال تویی خسرو جم جاه
پیوسته بخوبی چو خط خوب تو دلخواه
کافی است دو کاف فسیکفیکهم الله

و غایبانه به حضرت خواجه احرار ارادتی داشته و ایشان به این مصرف حافظ ، حافظ را تلقین نموده اند (حضوری گر همی خواهی از و غایب مشو حافظ) و در شعر طبعی نیکو داشت واین رباعی را نیکو فرمود:
لعلی است (لبت) که به ز یاقوت تر است
در جیست دهانت که لبالب گهر است
بر ماه رخت نه یک هلال از ابرو است
هر موی ز ابرویت هلال دیگر است

سن شریف اش به صدونه رسیده بود چون جوانان سبک روح نقل و تحول می نمود ودر خانقاه حضرت خواجه احرار رحلت نمود.
دیگر از بزرگان متقدمین که از اوبه بر خواسته اند یکی حافظ عبدالعزیز فقه اوبهی است که در سال 428 هـ از دنیا رفته و دیگر ابو منصور اوبهی که حافظ و فقه و عالم بوده وبه سال 403 هـ وفات یافته.