مولانا صبحی اوبهی رحمه الله علیه
وی نیز از معاصرین امیر علی شیر نوایی است در چشمه آب گرم اوبه می زیسته مرحوم امیر در مجالس النفایس او را چنین می ستاید:
مولانا صبحی به نواحی اوبه در چشمه کویان می باشد و در شعر بسیار چاشنی دارد این مطلع ازوست:
ماه من امشب به نور خویش این کاشانه را
ساز روشن ورنه آتش می زنم این خانه را

لطایف نامه
مرحوم امیر تنها مطلع غزل را ضبط نموده خوشبختانه تمام این غزل را در دسترس داریم.
ماه من امشب به نور خویش این کاشانه را
ما و این معمورۀ عشرت گه و سودای تو
زانچه پیش آمد مرا از آشنائی های تو
کی روم بهر تماشا کردن نرگس به باغ
ساز روشن ورنه آتش می زنم این خانه را
گوشۀ ویرانه یی باید من دیوانه را
رحم می آید به حالم مردم بیگانه را
من که از جان بنده ام آن نرگس مستانه را

شمع من رویت چنین کز آتش می بر فروخت
همچو (صبحی) می توانی سوخت صد پروانه را