شعری از سید آقا سادات

روزگارِ خسته را در پشت سر خواهم گذاشت

هرچه بدبختیست یکجا پشت در خواهم گذاشت

هر شــروعِ ختـم دارد، این غریبی همچنــان

من به این بیچارگی مُهرِ گذر خواهم گذاشت

سینه ای شب را یقینــا میدرم بـا دست خویش

صرف صبحانه به دامانِ سحر خواهم گذاشت

هرکه چشم شـور دارد سـوی میهـن هموطن

پشت آن را بیگمان پالان خر خواهم گذاشت

فــرق بدخواهـــان میهــن را بکـوبم بر زمین

این عمل را زیب عنوان خبر خواهم گذاشت

قصــد شــومِ دشمـنِ (افغـانسَتــــانِ) خـوییش را

چون خدا با ماست آن را بی ثمر خواهم گذاشت

حرف آخر زین قلم در شعر این "ســاداتِ" ما

بهر قربانِ وطن(جان)را سپر خواهم گذاشت

فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

04/02/1403