شعری از نادم برای دهزاد

اشک من پرواز کن با خود ببر پیغام من    

 هرکجا باشد به من دوست و عزیز و یار من

می طپم بر خود چو بسمل می خورم خون جگر        

می گذارد در غم و اندوه همه شب های من

ساقی شیرین سخن از طعنۀ مردم به من            

چون دلم بشکست گلاس و ساغر و مینای من

شرح حالم را بگو به جمله یاران عزیز             

زین دل بشکسته و از جمله گی غم های من

هر قدر زیر فشار زندگی باشم چه باک      

چون حمایت گر بود آن خالق یکتای من

مختصر گو در حضور حضرت دهزاد من

قصه های نادمش بر همدم دانای من