"غلامرضا طریقی"

من آن یخم که از آتش گذشت و آب نشد

دعای یک لب مستم که مستجاب نشد

من آن گُلم که در آتش دمید و پرپر شد

به شکل اشک در آمد ولی گلاب نشد

نه گل که خوشه‌‌ی انگورِ گور خود شده‌‌ای

که روی‌ شاخه دلش خون‌ شد و شراب نشد

پیمبری که به شوق رسالتی ابدی

درون غار فنا گشت و انتخاب نشد

نه من که بال هزاران چو من به‌ خون غلتید

ولی بنای قفس در جهان خراب نشد

هزار پرتو نور از هزار سو نیزه

به شب زدند و جهان غرق آفتاب نشد

به‌ خواب رفت جهان آنچنان که تا به ابد

صدای هیچ خروسی حریف خواب نشد