ما حس مشترک ملی نداریم، سید نظام الدین وحدت

ما حس مشترک ملی نداریم !

ملتها و مدنیت های وابسته به انها را باید از روی ویژه گی های مشترک شان شناخت .

این ویژه گی ، شامل سنن ،عنعنات، فرهنگ، احساسات ، اعتقادات، مناسبات اقتصادی، و نهایت ارزشهای بزرگ مشترک تاریخی میباشد.

در افغانستان در حالیکه حد اقل از سه هزار سال بدینطرف تا امروزه سلسله تمدنی وجود دارد، مردمان آن در ادوار مختلف تاریخ در همین سرزمین زنده گی کرده و گاه در یک جغرافیای بزرگتر و گاه کوچکتر ولی حس ملت بودن شان کمرنگ است، هنوز ساختار های قومی و محلی خود را همچنان حفظ کرده اند .

افغانستان به دلیل کوهستانی بودن و نبود جاده و تسهلات ترانسپورتی، داد و ستد فعال اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی روابط کافی میان مردمانش بر

قرار نبوده و نبست .

مردم در دره های صعب العبور و جدا جدا از هم و بریده شده از یکدیگر زنده گی میکنند،

اکثرآ در عمق هر دره چند خانواده با تعداد حیوانات اهلی و مقدار زمین زارعتی ، طوری زنده گی میکنند که تمام زنده گی شان متکی به تولید ات محلی خود شان است. هیچ جریان عرضه و تقا ضای جمعی وجود ندارد.

نه تنها روز مره بلکه سالها از یک ولسوالی به ولسوالی دیگر سفر نمی کنند ،

حتی رسوم وعنعات شان از یک دره تا دره دیگر فرق میکند، در عمق این درها در محاصره طبیعت و یدون داد وستد رفت وامد با سایر هموطنان شان به سرمی برند، هیچ گونه زمینه انکشاف اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی در خور شأن وجود ندارد ،

نسل اندر نسل بدون هیچ تغییری قابل توجه در حیات مادی و معنوی شان، وضعیت خود را حفظ میکنند،

به هیچ یک از خدمات اساسی نظامند دولتی مورد نظر شان دسترسی ندارند ،

هیچ آگاهی حسی مشترکی باسایر وطنداران شان که امیزه ملی را تشکیل میدهد ندارند.

آیا وقت آن نرسیده است که پس از یک قرن و اندی ما از خود ویکد یگر بپرسیم که چرا افغانستان در این قرن تکنالوژی ومعلومات کنونی همچنان ایستا بوده است؟

و نتوانسته است تغییر کند

این سوال بزرگی است برای همه ای ما به حیث انسان و عضوی از نخواسته شریک نفع و ضرر یکدیگر هستیم

یقننآ باید به این سوال مهم جواب پیدآ کنیم

ور نه این بیهوده روی وبیهوده گذری ادامه می یابد ۔

از اواخر قرن نوزدهم (۱۸۸۰) تا اوایل قرن بیستم (۱۹۱۹) دوره ای بسیار طلایی برای جنبشها وخیزشهای ناسیونالیستی در اسیا و افریقا، کشورها ی جهان سوم بود ، بخصوص در منطقهٔ قلب آسیا،( افعا انستان . با پیروزی مردم افغانستان در برابر انگلیس ها و‌استرداد استقلال از انگلیس در واقع آغاز تحول بزرگ اجتماعی ، فرهنگی و سیاسی در افغانستان توسط ،شاهزاده جوان امان الله خان رقم خورد ،

همچنان در منطقه ما ملی شدن صنعت نفت در ایران توسط دوکتور محمد مصدق وهمکارانش ،

تشکیل اولین سلطنت جاپان ،

تشکیل جمهور های مصر وترکیه .

به تعقیب آن اعلان استقلال هند که متأثر از مجاهدت مردم افغانستان در سه نوبت پیروزی علیه انگسها بود .

همه وهمه نشانه ها وفرصت های بسیار امید بخشی بودند که در یک فاصله زمانی اندک یکجا باهم اتفاق افتید .

انسان آن روز گار افغانستان با شادمانی این آغاز جدید را سر فصل مرحله ای نوین برای کشور خویش می پنداشتند

، در آن روز گار ملل جهان با تحسین وتمجید از افعانستان الگو برداری میکرد .

در استیژ های مهم در استانبول ، برلین ، دهلی نو لندن ، افغانستان الگوی برازنده قرن بود.

امیر جوان اعلحضرت غازی امان الله خان دست به اصلاحات عمده ای سیاسی ، فرهنگی ، اجتماعی واقتصادی سریع زد ،

منشور(نظام نامه) شاهی مشروطه را به کمک همکاران ودانشمنداندان زمان خود ساخت که در آن قسمتی از قدرت شاهی را به ملت بر می گشتاند، نظام حقوقی، اجتماعی وسیاسی را مردمی تر وجدید تر می ساخت.

ارزشهای بزرگ دیگری هم در این نظام نامه گنجانیده شده بود که در آن زمان بسیار با ارزش وکم نظیر بود ،

از جمله تآسیس مکاتب ،لیسه ها فابریکات وصنایع ،

که در ان روز گار افغانستان چون نگین بر تارک آسیا می درخشید .

دوست و دشمن به آن احترام میگداشت .

چنانچه ملکه بریتانیا در استیشن ترن لندن به استقبال شاه جوان افعان وملکه ثریا امد ،

چی شد آن همه دبدبه و شکوه شوکت که به یکباره به خر مهره تعویض گردید ؟

کدام دشمن خارجی و داخلی ما را از ان اوج به این ذلت کشاند ؟

در واقع جهل بیسوادی و خود نشناسی که همچنان دشمنان اصلی ما هستند ،

از سوی دیگر طی نیم قرن اخیر مبارزات ومجاهدت های مردم ما بخاطر سرزمین نبوده است

بلی !

برای ایدیالوژی جنگیدیم ،

انتر ناسیونالیزم ،

کدفیدریشن اسلامی (جهاد) ،

و امارت اسلامی.

ما سزاوار این حالت اسفبار امروز تحت خط فقرنبودیم ، جهاد امر مقدس است ولی هر قاچاقبر مجاهد شده نمیتواند ،

اولین جهاد جهاد با نفس است ،

جهاد مقدس دینی ،

هرگز مفرزه استخباراتی آی اس ای ، انتلجن سرویس انگلیس .

سی ای ای امریکا نیست ؟

جهاد عبادت است نه کشتار ،

جهاد قربانی دادن است نه امتیاز طلبی ، بناء باید به این ناکامی ها توجه عمیق داشت .

بقیه در آینده .

سید نظام الدین وحدت

رییس شورای اجرائیه سادات علوی حوزه جنوب غرب

و ریس حرکت مدافعان ملی افغانستان

فعلا مقیم هالند