هرات در شعر شاعران، استاد سید مسعود حسینی

هرات در شعر شاعران بزرگ زبان پارسی

به مرو و به شاپور و بلخ و هری

فرستاد بر هر سویی لشکری (فردوسی، 2/ 150).

ز هر سو که بُد نام‌ور لشکری

بخواند و بیامد به شهر هری (همان: 3/ 44).

یکی پیر بُد مرزبان هری

پسندیده و دیده از هر دری (همان: 3/ 48).

تا نباشد به بهار و به نهاد و به صفت

گهر کوه نسا چون گهر کوه هری (فرخی: 380).

بوالعلاء و بوالعباس و بوسلیک و بوالمثل

آن‌که از ولواج آمد آن‌که آمد از هری (منوچهری: 131).

آن شنیدی که بُد به شهر هری

خواجۀ فاضلی و پر هنری (سنایی، حدیقةالحقیقه: 668).

یکی را از بلاساغون رساند در هری روزی

یکی را از پی نانی دواند تا بلاساغون (سنایی، دیوان: 282).

سکندری تو ازین کارزوی حضرت توست

هری بهشت که کرد سکندر است هراة (ارزقی هروی: 86).

اسکندر آن زمان که هری را نهاد پی

گر داشتی ز دولت و اقبال تو خبر (امیر معزی: 86).

در خط فرمان رستم سیستان بود و هری

تو به رستم داده‌ای اینک هری و سیستان (همان: 673).

گرد نشابور و بلخ رزمگهت را خیول

بر در مرو و هری بارگهت را خیم (خاقانی: 263).

جان نقش بلخ گیرد و دل قلب مرو گردد

آن روز کز در تو نسیم هری ندارم (همان: 282).

منابع:

ابوالقاسم فردوسی. (1343). شاهنامه. چاپ بروخیم.

ازرقی هروی (1336). دیوان اشعار. به کوشش علی عبدالرسولی. تهران: دانشگاه.

امیر معزی (1318). دیوان اشعار. تصحیح عباس اقبال آشتیانی. تهران: کتابفروشی اسلامیه.

خاقانی شروانی (1338). دیوان اشعار. تصحیح سید ضیاءالدین سجادی. تهران: زوّار.

سنایی غزنوی (1359). حدیقةالحقیقة و شریعةالطریقة. تصحیح مدرس رضوی. تهران: دانشگاه.

سنایی غزنوی (1354). دیوان اشعار. تصحیح مدرس رضوی. تهران: انتشارات سنایی.

فرخی سیستانی (1363). دیوان اشعار. تصحیح محمد دبیرسیاقی. تهران: زوّار.

منوچهری دامغانی (1363). دیوان اشعار. تصحیح محمد دبیرسیاقی. تهران: زوّار.